Żywotnik

Rodzaj żywotnik obejmuje pięć gatunków, wśród których w Polsce najpopularniejsze są żywotnik zachodni oraz żywotnik olbrzymi. Wszystkie żywotniki nazywa się pospolicie tujami od nazwy łacińskiej gatunku. Żywotniki powszechnie występują na terenie kontynentu azjatyckiego oraz w Ameryce Północnej. Liście - igły mają ciemnozielone, pokryte niewielkimi łuskami, pozostające na drzewie przez cały rok. Kwiaty są niewielkie, a z uwagi na jednopienność żywotników na jednej roślinie występują zarówno męskie kwiaty, jak i żeńskie. Żywotniki wytwarzają również szyszki - są one małe, owalne, łuskowate, z nasionami w środku. Te urodziwe i przyjemnie pachnące drzewa sadzi się dla ozdoby w parkach, w ogrodach i przed domami, wzdłuż dróg, czasami też na cmentarzach. Nadają się również do formowania żywopłotów. Żywotnik olbrzymi przybył do Polski z Ameryki Północnej, gdzie rośnie bez ingerencji człowieka. Jego gałęzie ułożone są regularnie, a ich gęstość można zaplanować, sadząc żywotniki olbrzymie w większych odległościach lub tuż obok siebie. Średnio dorasta do około 70 m, choć zdarzają się też i drzewa dużo niższe. Ma sinozielone i trujące liście oraz szersze szyszki. Żywotnik zachodni nie może pochwalić się tak wysokim wzrostem - nie przekracza 30 m. Igły ma ciemnozielone i łuskowate, szyszki niewielkie, wąskie i żółtawe. Żywotniki zdobyły dużą popularność w naszym kraju z uwagi na wysoką odporność na choroby, szkodniki i niskie temperatury.