Świerk
Do rodzaju świerk zalicza się ponad 30 gatunków występujących w naszej szerokości geograficznej, a także w miejscach chłodniejszych. Świerki to drzewa iglaste, zimozielone, wysokie i bardzo dekoracyjne. Szyszki świerków są długie i zwisające, igły nie mają zbyt dużych rozmiarów, kłują, ich kolor jest ciemnozielony. W naszym kraju najpopularniejszy jest świerk pospolity, w uprawie spotyka się też świerk kłujący, świerk srebrny oraz świerk biały. W odróżnieniu od sosny zwyczajnej, która rośnie dosłownie wszędzie, świerk ma spore wymagania - nie lubi wiatru, przymrozków, upałów i zbyt suchych gleb. Najlepsze dla niego są stanowiska zacienione, osłonięte od podmuchów wiatru, gleby piaszczyste i dobrze nawilgocone. Drzewa te tworzą rozległe bory świerkowe, na przykład w górach i na wyżynach.
Świerk pospolity oprócz Europy występuje też (na razie gościnnie) na terenie Ameryki Północnej. Jest bardzo urodziwym drzewem, smukłym, wysokim (dochodzi do 50 m wysokości), o czerwonawej korze, krótkich, ciemnozielonych i ostrych igłach. Kwiaty na świerku pojawiają się w miesiącach wiosennych, z uwagi na jednopienność drzewa obok siebie występują kwiaty męskie (elipsowate, żółte, zwisające) i żeńskie (podniesione, o kształcie niewielkich, czerwonobrunatnych szyszek). Szyszki świerka pospolitego również dodają mu urody, mają spore rozmiary (do 15 cm), są zielone, po dojrzeniu brązowieją. Drewno świerka wykorzystywane jest w stolarstwie oraz budownictwie, jako surowiec do wyrobu instrumentów muzycznych, świerk jest również cenioną rośliną ozdobną.