Iglaste.eprzyroda.net

Jest to drzewo z rodziny sosnowatych, rosnące dość szybko do 50 metrów. Pionowe rozłożenie konarów przypomina drabinę. Pędy modrzewia są niejednakowych rozmiarów, długie i krótsze. W zimie na pędach pozbawionych igieł pozostają kuliste, krótkie pędy żółtego koloru. Modrzew, jako jedyne polskie drzewo iglaste, gubi igły na zimę. Igły tego drzewa są miękkie, niekłujące, wyrastają grupkami naokoło krótkopędów. Na wiosnę kolor igieł jest jasnozielony, jesienią przybierają żółtą barwę i są ozdobą drzewa, podobnie jak małe, wzniesione ku górze szyszki. Modrzew lubi światło, a więc stanowiska słoneczne, gleby dość żyzne, lecz nie wilgotne ani gliniaste. Nie jest wrażliwy na mrozy, zanieczyszczenia. Z tych względów świetnie nadaje się jako drzewo ozdobne do dekoracji miejskich parków i ogrodów, jest stosowany również w obsadzaniu żywopłotów. Cięcie nie powoduje uszkodzeń drzewa, lecz je pobudza. W stanie dzikim w Polsce modrzew spotykany jest w górach, poza tym występuje w środkowej i zachodniej Europie. Sadzony rośnie na obszarze całego kraju. Modrzew może dożyć do 600 lat, ale po około 100 latach życia drzewo się starzeje, gałęzie usychają stopniowo od dołu, występuje próchnica. Modrzew ma główne zastosowanie jako roślina ozdobna, lecz sadzony jest także w lasach, w miejscach po wyłamanych przez wiatr drzewach ze względu na jego szybkie rośnięcie. Drewno z modrzewia ma zastosowanie w budownictwie do różnych konstrukcji, jego szczególna odporność zwłaszcza na psucie się już w czasach antycznych sprawiała, że używano go do tworzenia materiałów wykończeniowych, np. sklejek, płyt, boazerii, a także do mebli, w garbarstwie i do produkcji terpentyny.