Iglaste.eprzyroda.net

Jedlica zwana jest inaczej daglezją, należy do rodziny sosnowatych i jest oczywiście drzewem iglastym. W rodzaju tym wyróżnia się zaledwie pięć gatunków, wśród nich znajduje się na przykład jedlica Douglasa pochodząca z terenów Ameryki Północnej oraz jedlica sina. Gatunki z innych kontynentów są najczęściej wyższe i potężniejsze niż te, rosnące w Polsce, ale i tak jedlice w naszych lasach mają duże znaczenie. Pojawiły się w Polsce po raz pierwszy w pierwszej połowie XXw, od tego czasu rozpowszechniła się nie tylko w skupiskach leśnych, ale także w parkach i w alejach. Ich wysokość z reguły nie przekracza 45 metrów, chociaż na terenie Polski znajdują się też egzemplarze rekordowe (ok. 100 m), a na świecie jedlice mogą rywalizować pod względem wzrostu z sekwojami i innymi olbrzymimi drzewami. Igły jedlic są ciemnozielone, płaskie, szyszki zwisające, eliptyczne i dość duże. Popularna jedlica zielona, czyli jedlica Douglasa, sadzona jest chętnie w parkach miejskich, w ogrodach, ponieważ nie jest wymagająca i szybko rośnie, a wygląda bardzo efektownie i dekoracyjnie - posiada korę o czerwonawym zabarwieniu, długie i błyszczące igły, z wierzchu jaśniejsze, pod spodem ciemniejsze i matowe. Ładne są również jej długie szyszki, które opadają z drzewa po okresie roku. W Polsce spotyka się również daglezję siną, odróżniającą się od swojej krewniaczki szarawym zabarwieniem igieł. Obie daglezje muszą być jednak sadzone w miastach o niewielkim zanieczyszczeniu powietrza, ponieważ w przeciwnym wypadku będą chorowały i słabiej rosły.